سایت تفریحی ممسنی

سایت تفریحی

امام حسین (ع) : بخشنده ترین مردم کسی است که در هنگام قدرت می بخشد.
یکشنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸

سر کودکان فریاد نزنید؟

  • آپدیت
  • دسته بندی : دسته‌بندی نشده نویسنده : m.eghbali تاریخ : پنج شنبه ۱۶ اسفند ۱۳۹۷

سر کودکان فریاد نزنید؟

سر کودکتان فریاد نزنید؟با کمی آرامش و حوصله دست از فریاد زدن بیهوده وتخریب کننده بردارید.

سر کودکان فریاد نزنید؟

امروزه دیگر والدین برای تنبیه کودکان کمتر متوسل به تنبیه بدنی می شوند و در واقع به جای بلند کردن دست، صدای خود را بالا می برند. غافل از این که بعضی از کلمات به کار رفته در فریاد ها از صدمات بدنی هم بدترند.

 

راه حل کوتاه مدت و مشکلات دراز مدت

برخی از والدین همیشه در حال فریاد زدن هستند .گویی کودکان صدای آنها را نمی شنوند. وقتی کودکان با هم جنگ و دعوا می کنند، تکالیف شان را انجام نداده اند و والدین مجبور شوند مسآله ای را برای چندمین بار تذکر دهند چنان فریاد می زنند که گویی در اپرا هستند.

 

گاهی والدین تصور می کنند فرزندشان آنقدر به فریاد آنها عادت کرده است که در صورتی که فریادی را نشنود هیچ عملی را انجام نخواهد داد.

 

چرا نباید سر بچه داد زد؟

البته والدین در سکوت بعد از فریاد احساس خیلی بدی پیدا می کنند و در واقع این احساس با احساس والدینی که در برخورد با کودک از کمربند استفاده کرده اند تفاوتی ندارد. آنها هم بعد از استفاده از کمربند پشیمان می شوند و به همین شدت ناراحت خواهند شد.

 

فریاد جای کمربند را می گیرد و هر چه تعداد و نوع کلمات به کار برده شده در هنگام عصبانیت بیشتر باشد، شدت صدمات روحی ایجاد شده در کودک بیشتر و متأسفانه عوارض این صدمات طولانی مدت خواهد بود. می توان با اطمینان گفت بالا رفتن صدا در بیشتر خانواده های امروزی امری طبیعی است. شاید فریاد زدن بر سر نوپایی که در خطر است شروع این رفتار غلط باشد.

 

وقتی والدین رو درروی کودک با عصبانیت بر سرش فریاد می زنند، کاملاً کنترل خود را از دست داده اند و کلمات را به سمت او پرتاب می کنند، و با توهین و تهدید روح کودک را نشانه می گیرند. البته خیلی سخت است برای بیستمین بار به کودک بگویید وسایل نقاشی ات را از وسط اتاق جمع کن. اما لطفاً به سوال ما پاسخ دهید.

 

آیا چنانچه در هنگام خرید از فروشگاه متوجه شوید لوازم خریداری شده خوب بسته بندی نشده بر سر فروشنده فریاد می زنید که «چقدر بی عرضه ای؟!» یا وقتی متوجه می شوید که معلم فرزند شما در آموزش ریاضی ضعیف عمل کرده بر سر او فریاد می زنید که «حواست کجاست؟!»

 

پس چطور به خودتان اجازه می دهید بر سر کودک خود فریاد بزنید؟ این فریاد هم به اندازه ی فریاد زدن در محل کار و محیط اجتماع زشت است. پس چرا تصور می کنیم فریاد زدن در خانه کاری قابل قبول است؟

 

برخی از والدین این مسئله را خوب درک کرده اند و مراقب رفتار خود هستند آنها به خاطر می سپارند که حتی اگر فرزندشان (بخصوص در سن نوجوانی) به شدت عصبانی شده و فریا د می زند، والدین نباید با فریاد پاسخ او را بدهند. بلکه رفتار آنها باید الگویی برای فرزندان باشد تا توانایی تسلط بر خود را کسب کنند.

 

باید به خاطر سپرد فریاد زدن برای تصحیح رفتار کودک روش مناسبی نیست. بلکه برای این منظور باید برنامه ریزی بلند مدتی را اجرا کرد. اگر چه فریاد می تواند در کوتاه مدت خطری را از کودکان دور کند ولی اثرات منفی بلند مدت آن قابل جبران نخواهد بود.

 

اگر می خواهید به کودک آموزش دهید چگونه لباسش را بپوشد لازم نیست بگویید «چقدر بی دست و پایی» وقتی با این کلمات به شخصیت کودک حمله کنید، اعتماد به نفس او را از بین می برید و اینجاست که تخریب آغاز می شود. وقتی کودک یک ساله اشیا را در دهان خود می گذارد نباید بر سرش فریاد زد. او در حال شناخت محیط است. اگر فرزند نوجوان شما تمایل ندارد تعطیلات آخر هفته را با شما باشد او را درک کنید او به دنبال رسیدن به استقلال است. به جای داد و فریاد مراحل رشد فرزندان خود را درک کنید و شیوه صحیح زندگی را به آنها بیاموزید. آموزشی همراه با احترام و تکریم و نه توهین و تضعیف.


تشویق‌هایی که بچه‌ها نیاز دارند

  • آپدیت
  • دسته بندی : دسته‌بندی نشده نویسنده : m.eghbali تاریخ : پنج شنبه ۹ اسفند ۱۳۹۷

تشویق‌هایی که بچه‌ها نیاز دارند

وقتی کسی که واقعا دوستش دارید و برای‌تان مهم است از شما تعریفی می‌کند چه احساسی دارید؟

تشویق‌هایی که بچه‌ها نیاز دارند

کودکی که احساس می‌کند مادرش او را قبول دارد و برایش ارزش قائل است می‌تواند دنیا را زیرورو کند. کودکی که احساس می‌کند مادرش باور دارد او فوق العاده است در مواجهه با سختی‌ها و چالش‌های زندگی، بهتر می‌تواند عمل کند.

 

مطالعات نشان می‌دهد انگیزه بخش‌ترین تشویق‌ها برای بچه‌ها آنهایی هستند که سختکوشی را تحسین می‌کنند، یعنی کارهایی که بچه‌ها برای رسیدن به هدف خود انجام می‌دهند و رفتارهایی چون فداکاری و استقامت.  اما بچه‌ها مطمئنا به تحسین‌های دیگری هم نیاز دارند؛ مثلا اینکه چقدر زیبا و خوش تیپ‌اند (همه‌ی بچه‌ها در چشم مادران خود زیبا و خواستنی‌اند!)، چقدر قوی‌ و مهربانند (بچه‌ها طبق آنچه احساس می‌کنند ما باور داریم زندگی می‌کنند)، و چقدر شگفت انگیزند (کلا همه‌ی بچه‌ها شگفت انگیزند!).

شخصیت‌شان را تحسین کنید

ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که درستکاری و بزرگواری متاسفانه نه به طور مداوم آموزش داده می‌شود و نه زیاد مورد توقع است. وقتی کودک شما مهربانی می‌کند، روراست است، اطمینان می‌کند و یا احساس امنیت ایجاد می‌کند فرصت بسیار خوبی است که او را از تمام هیاهوها کنار بکشید و از صمیم قلب و جانانه تحسین و تشویقش کنید.

احترام گذاشتن و اطاعت پذیری‌اش را تحسین کنید

ما عادت داریم فقط وقتی کودک را ببینیم که کار اشتباهی مرتکب می‌شود و به راحتی خوبیها را نادیده می‌گیریم. به جای اینکه منتظر باشید تا رفتاری ناخوشایند یا سرپیچی از یک دستور از کودک ببینید و سپس سرزنشش کنید، سعی کنید فرمانبرداری‌ها و احترام گذاشتن‌هایش را ببینید: «من شاید گاهی فراموش کنم به تو بگویم، اما تو واقعا پسر باادب و حرف گوش کُنی هستی و من رفتاری که با دیگران داری را می‌پسندم و تحسین می‌کنم».

نشان دهید که از داشتن او به خود می‌بالید

 

«هر وقت که تو را می‌بینم، بابت داشتن تو از خداوند سپاسگزاری می‌کنم و افتخار می‌کنم که مادر تو هستم». بچه‌ها نیاز دارند بفهمند که با ارزش‌اند، فقط به همین دلیل ساده که وجود دارند.

بابت کمکی که در انجام کارهای خانه می‌کند تشویقش کنید

تمیز کردن میز، بردن ظرف‌های کثیف به آشپزخانه، بیرون گذاشتن زباله و هر کار ظاهرا کوچکی که بچه‌ها در خانه انجام می‌دهند واقعا قابل تحسین و تشویق‌اند. بچه‌ها باید بدانند کمک‌های آنها واقعا تاثیرگزار است و در امور خانه نقش دارند و شما کارهای خوب آنها را می‌بینید و ارزش کمک‌هایش را می‌دانید.

بابت تلاش‌هایش در درس و مدرسه تشویقش کنید

 

«من واقعا خوشحالم که تو کارت را درست انجام می‌دهی و درسهایت را جدی می‌گیری». تلاش کردن همیشه ارزشمند است.

حتی اگر تلاش‌هایش نتیجه نداد باز هم تحسینش کنید

فرقی نمی‌کند نتیجه‌ی تلاشش چه شده، هر چند موفق شدن و رسیدن به نتیجه‌ای ایده آل همیشه خوشایند است اما بچه‌ها، صرفنظر از نتیجه‌ای که از تلاش خود کسب می‌کنند باید تشویق شما را دریافت کنند.

بابت هر دست آورد جدید، تشویقش کنید

«تو در ریاضی یک قدم پیشرفت کرده‌ای و این عالیست!». «نقاشی‌هایت نسبت به قبل واقعا بهتر و زیباتر شده، خوشحالم که تمرین کردی و پیشرفت کردی»؛ یک تحسین به جا گاهی می‌تواند واقعا معجزه کند.

نحوه‌ی لباس پوشیدن و تیپش را تحسین کنید، حتی اگر با سلیقه‌ی شما جور نیست

 

قرار نیست بچه‌ها را وادار کنیم کپی ما باشند. وقتی پای انتخاب لباس و مدل مو و … به میان می‌آید مطمئنا شما هم نظر خودتان را دارید اما باید به نظر فرزندتان احترام بگذارید: «من مطمئنم که تو برای انتخاب این تیپ و مدل خیلی فکر کرده‌ای و سلیقه‌ات را تحسین می‌کنم»، «هرگز ندیده بودم میزی به این زیبایی چیده شده باشد، تو سلیقه‌ی بی‌نظیری داری!». منصفانه نیست تحسین و تشویق‌های‌مان را محدود به هر آنچه خودمان می‌پسندیم کنیم، ضمنا این شیوه جواب هم نمی‌دهد!

قدمهایی که برای هدفی بلند مدت برمی‌دارد را تحسین کنید

«پسرم تلاش‌هایی که می‌کنی تحسین برانگیز است، از تو ممنونم!». بعضی از هدف‌ها بلند مدت‌اند و قرار نیست به این زودی‌ها نتیجه‌ای دیده شود، منتظر ماندن برای نتیجه‌ی نهایی بیفایده و ناامید کننده است و انگیزه و اشتیاق را نابود می‌کند. تشویق کردن در هر مرحله‌ای لازم است و به پیشرفت به سمت هدف کمک می‌کند.

از دوستانش تعریف کنید

 

البته فقط زمانی این کار را بکنید که واقعیت دارد. «دوستان خیلی خوبی داری!»، «می‌دانی! من خیلی احساس افتخار می‌کنم و خیالم راحت است که تو در انتخاب دوستانت، با دقت و آگاهانه عمل می‌کنی».



تبلیغات متنی